Płyta główna

Głównym urządzeniem w strukturze komputera klasy IBM PC jest płyta główna. Znajduje się na niej; gniazdo mikroprocesora, gniazda rozszerzające, złącza dla modułów pamięci, kontrolery napędów dyskietek i urządzeń typu EIDE, porty oraz pamięć ROM, która przechowuje niewielki program, za pomocą którego możliwe jest uruchomienie komputera.

                                                    Plytad.gif (60437 bytes)

Płyta główna (mainboard - podstawowy podzespół komputera klasy IBM, dzięki któremu możliwa jest fizyczna integracja innych podzespołów elektronicznych w komputerze.

W zależności od typu płyty znajdują się na niej określonego typu gniazda rozszerzające. Płyta główna jest nierozerwalnie związana z mikroprocesorem. Z każdym nowym modelem mikroprocesora na rynku pojawia się nowy model płyty głównej. Rynek mikroprocesorów dynamicznie się rozwija, więc pojawiają się kolejne standardy płyt głównych. O ich wydajności decyduje przede wszystkim zainstalowany na płycie układ (chipset), który steruje przepływem informacji. Chodzi tutaj o wymianę informacji pomiędzy mikroprocesorem a umieszczonymi na płycie, innymi podzespołami. Przykładem układu tego typu może być popularny układ i44OBX oraz i820 firmy Intel.

                      schem.jpg (90115 bytes)

Rys. Pokazano tu uproszczony układ płyty głównej ATX, współpracującej z procesorem Pentium II.

Niezależnym od procesora standardem konstrukcyjnym płyt głównych jest standard ATX. Jego podstawową cechą jest zintegrowany na płycie interfejs portów klawiatury, myszki, drukarki itp. Ponadto płyty w tym standardzie zapewniają bezkonfliktową rozbudowę komputera. Istnieje także standard AT, który jest mniej popularny. W tym przypadku wszystkie porty umieszczone na płycie są łączone z odpowiednimi gniazdami, które są mocowane na tzw. "śledziach", te z kolei są przykracane do obudowy komputera.

konspekt